Przejdź do Taraki "dużej" - na szeroki ekran
zdjęcie Autora

2018-12-19

Ludmiła

Zielone światło gwiazd

Przez ciemniejący las dochodzę do drewnianej chaty pośród drzew. Rozpalam pod kuchnią suty ogień. Palenisko staje się nowoczesnym kominkiem osłoniętym niepalną płytką. Przez pewien czas kontroluję płomień, potem na chwilę wychodzę z domku. Jest głęboko granatowa noc, nikogo! Wracam do izby, a tam żywy gorąc, zapłonęła osłona. Jak reagować?! Oślepiający blask obezwładnia. Niby się boję, ale bardziej mi wstyd. Trzeba radzić, a nie wiem jak. Zaglądam ogniowi głęboko w oczy i  "budzę się" - z dźwięczącym pytaniem - CO ROBIĆ!!? - Może nic? Może - niech się spali??! Płomienie! Płomienie!

Na niebie siano gwiazd sieje zieloną sól. Kisną w kącie chrupiące ogórki.

Ludmiła

Komentarze: 1

[foto]1. Końcowy mikro-wiersz... • autor: Wojciech Jóźwiak (2018-12-19 07:22:28)

...jak z Zen.