Przejdź do Taraki "dużej" - na szeroki ekran
zdjęcie Autora

2013-05-02

Wojciech Jóźwiak

Tarakowe zaguby

Czyli o kilkorgu Autorów, którzy kiedyś pojawili się w Tarace, dobrze zaczęli, ale po jednym lub kilku tekstach – zniknęli, poszli sobie gdzieś. Dlaczego, nie wiem. A przecież chciałbym wiedzieć, co każdej/każdemu z nich przeszkodziło. Będzie alfabetycznie. Nie wszystkich wyliczę.


Magdalena Bażela. Rosjoznawczyni z Krakowa. Zadebiutowała w Tarace 6 lat temu (2007) trzema tekstami o Syberii i tamtejszych szamanach (Festiwal szamanów na wyspie Olchon; Walentin Chagdajew, buriacki szaman z tytułem doktora; Turystyka i szamanizm nad Bajkałem), później już nic. W sieci jako autorka przewodnika po Bornholmie i artykułów o rosyjskich Romach, pt. „Obywatele Cyganie? (IV)” w www.stowarzyszenie.romowie.net/... 2009.pdf.


Olga Drenda. Na stronie „The End of Being. An Esoteric Guide to Difficult Art, Music, Film, People and ideas” przedstawia się następująco: „Independent writer, journalist and translator Olga Drenda has been a contributor to a number of printed and online magazines in Poland and the US, writing mostly about photography … , literature and music ...”. W Tarace ZABŁYSŁA 5 lat temu (2008) znakomitym i ściśle tarakowym tekstem pt. Uszaty trickster – o mitologii i symbolice zająca i królika. Ale tylko tym jednym. Wciąż czuję niedosyt.


Artur Kowalik. Autor bardzo ważnej książki o kulturze i postrzeganiu świata przez pogańskich Słowian, pt. „Kosmologia dawnych Słowian”, wyd. Nomos 2004. Poznałem go 8 lat temu (2005) na konferencji w Supraślu i namówiłem do napisania dla Taraki streszczenia-przewodnika z tamtej książki; wynikiem artykuł Zarys kosmologii dawnych Słowian, który zaliczam do tzw. klasyki Taraki, będący dla mnie nieustającą inspiracją. Od tamtego czasu parę razy wymieniliśmy jakieś uwagi w mailach...


Anna Kuzniecowa, dziś Afonasina, filozofka z Nowosybirska. Jej tekst śladach szamanizmu u starożytnych Greków znalazłem w sieci 6 lat temu (2007) i za zgodą Autorki spowodowałem jego przetłumaczenie i zamieszczenie w Tarace: Szamanizm a tradycja orficka. Nie kontynuowała kontaktu, szkoda.


Frank Henderson MacEowen. Uważam go za mojego szamańskiego mistrza (jednego z 4 lub 5), chociaż nigdy go nie poznałem, prócz jednej wymiany maili dawno temu, i jak szacuję, jest ode mnie ze 20 lat młodszy. W Tarace są przekłady jego dwóch fundamentalnych esejów: Wskrzeszenie gaelickiej tradycji Oran Mor (2000) i Przywrócenie naszych przodczych kości: odrodzenie szamańskich praktyk w nowym tysiącleciu (2011). Oryginały tekstów są sporo starsze. Od kilku lat jego osoba jest nie do znalezienia w Sieci; mam pośrednie wiadomości, że zmienił tożsamość i zaczął nowe życie.


Dariusz Rozmus. Archeolog. 12 lat temu (2001) napisał jeden tekst o prawie nieznanym fragmencie dziejów Słowian: Saqaliba: Słowianie w Maghrebie. Później jakoś nam się kontakt urwał.


Mariusz Sarkan. Autor, 10 lat temu (2003), jednego bardzo dobrego tekstu Szkoda Niederschlesien. Kontakt się rwał, niedawno odnowiłem przez Facebook. Temat „przywrócenie trudnej przyjaźni polsko-niemieckiej” czeka na kontynuację.

Wojciech Jóźwiak

Komentarzy nie ma.