Przejdź do Taraki "dużej" - na szeroki ekran
zdjęcie Autora

2013-06-17

Hermes Trismegistos

Boski Pymander, część 12
Przekład: Jerzy Wadolowski


Tekst tłumaczony na język angielski w 1650 r. przez Johna Everarda
Przekład polski Translation © Copyrights Jerzy Wadolowski • Sydney, 2011



KSIĘGA DWUNASTA – JEGO TWÓRCA LUB MONAD

1. Wykonawca uczynił ten Uniwersalny Świat, nie jego Rękami, ale przez jego Słowo.

2. Dlatego myśl o Nim tak – jako obecność wszędzie dookoła, będąca zawsze – tworząc wszystkie rzeczy; Jeden i tylko Jedyny – swoją Wolą uformował wszystko co istnieje.

3. Dlatego to jest jego Ciałem, nienamacalne, ani widoczne, niemożliwe do zmierzenia, ani rozszerzenia, ani nie jakiekolwiek inne ciało.

4. Dlatego nie jest ani Ogniem, ani Wodą, ani Powietrzem, ani Wiatrem, ponieważ wszystko to wywodzi się z niego; będąc Dobrem, on poświęcił to imię dla siebie wyłącznie.

5. Ale również chciałby przystroić Ziemię, Ornamentem – ozdobą świętego Ciała.

6. I wysłał człowieka, nieśmiertelną i śmiertelną istotę.

7. I Człowiek miał więcej niż wszystkie inne żyjące stworzenia, Słowo/Logos ze względu na jego Umysł i Mowę.

8. Aby Człowiek stał się Widzem twórczości Boskiej; podziwiając i odwzajemniając się Stwórcy.

9. Dlatego podzielił Mowę między wszystkimi Ludźmi – do tego nikomu nic nie zazdroszcząc; bo Zazdrości tam nie może być, jest to domeną na ziemi w Duszach ludzi – którzy – nie posiadają Umysłu.

10. Tat. Ale dlaczego mój Ojcze, Bóg nie obdarował Umysłem wszystkich ludzi?

11. Herm. Ponieważ to było Jego radością mój Synu – umieścić to pośród wszystkich dusz, jako Nagroda za wysiłek.

12. Tat. I gdzie On to umieścił?

13. Herm. Napełniając duży Kielich lub Półmisek tym, posyłając to na dół, oddał to w ręce Wyswobodziciela.

14. I ON rozkazał jemu – oświadczyć te rzeczy dla dusz ludzkich.

15. Zanurz i obmyj siebie, Ty który jesteś w stanie, w tym Kielichu-Chrztu; Ten co jest w stanie uwierzyć – będzie mógł wrócić do tego – który zesłał ten Kielich Chrztu – potwierdzając tym że po to zostali stworzeni.

16. Wielu takich co zrozumiało nawoływania,wezwania poddając się Chrzczeniu – zanurzając się w Umyśle /Boskim Umyśle/ stali się udziałowcami wiedzy /Boskiej/ stając się jednocześnie doskonałym człowiekiem – otrzymując Umysł.

17. Ale wielu co przegapiło Wezwanie – Ci otrzymali w posiadanie pomoc narządów myślenia / intelekt / tylko ; ale nie Umysł /Boski Umysł/; żyjąc w nieświadomości/ciemności – w jakim celu byli stworzeni i przez Kogo?

18. Ich Zmysły są podobne jak u brutalnych Bestii, wpadając w różne nastroje oraz złości i furie/rozjuszenia, nie będąc w stanie posiadania – wdzięczności i podziwu Dla tej rzeczy – która jest godna poszukiwań.

19. Całkowicie uzależnieni tylko dla przyjemności i pragnień Ciała, wierząc że człowiek był stworzony dla nich.

20. Ale wielu takich co wzięło udział w darze łaski Boskiej; Ci, o Tat, jeżeli porównamy ich uczynki – uwolnili się od przywiązań śmiertelnych stając się raczej nieśmiertelnymi.

21. Rozumiejąc wszystko w Umyśle, to co istnieje na Ziemi, w Niebie i to co może być powyżej Niebios.

22. I podnosząc się tak wysoko – Oni widzą Dobro, a widząc to, rozumieją jakim wielkim jest nieszczęściem/klęską aby budować ich dom tutaj.

23. I gardząc wszystkimi rzeczami cielesnymi i niecielesnymi, czynią wszystko w pośpiechu dla Jednego i tylko Jednego.

24. Taka mój Tat, jest wiedza Umysłu – ujrzenie Świętych rzeczy i rozumienie Boga. Kielich sam w Sobie jest Świętością.

25. Tat. I ja – mój Ojcze chciałbym zostać ochrzczony i zanurzony w tym.

26. Herm. Warunkiem jest, że najpierw musisz znienawidzić swoje ciało, mój Synu; w innym wypadku nie możesz pokochać Siebie; bo aby pokochać Siebie – musisz mieć Umysł, a posiadając Umysł będziesz musiał wziąć udział w poznaniu Wiedzy/Gnosis.

27. Tat. Co masz na myśli mój Ojcze?

28. Herm. Jest to porostu niemożliwe mój Syny być oddany dla obydwu – mam na myśli rzeczy co umierają/giną i rzeczy Święte.

29. Bo widoczne egzystujące rzeczy są podwójnością – Ciało i t co jest bezcielesne. Jedne jest śmiertelne/ginące – drugie jest święte/boskie. Człowiek który miał wybór – wybiera jedno lub te drugie. Żaden człowiek nie może wybrać obydwu.

30. I w zależności od dokonanego wyboru – gdy jedne staje się słabsze i pokonane – daje wtedy możliwość wzrastanie tego drugiego.

31. Wybór tego co jest lepsze nie tylko dowodzi – co jest najlepsze dla niego że to wybrał; podnosząc się do poziomu Świętości; ale również ukazuje swoją pobożność i oddanie Bogu.

32. Wybór tego co jest gorsze niszczy człowieka, utrudniając boskiej harmonii do takiego stopnia – będąc jak procesja lub parada przechodząca na środku drogi – która nie jest w stanie nic zrobić, ale tylko zająć miejsce dla innych użytkowników. Tacy właśnie ludzie poruszają się na Świecie paradując jak w cyrku – prowadzeni są przez doznawania i sprawianie przyjemności ich Ciału.

33. Ten stan rzeczy będąc taki o Tat – rzeczy, które były i które są; taką wielkością są zarządzone dla nas od Boga; pozwólmy więc kontynuowanie tego również w nas; nie żałując wysiłku lub oszczędzania się.

34. Bo Bóg nie jest winny czy niewinny – właśnie My jesteśmy przyczyną Zła, wybierając Zło zamiast Dobra.

35. Widzisz mój Synu – ile Ciał musimy zaliczyć/znosić i ile Chórów Diabłów i jak wielki system Gwiezdnych Dróg – pośród których leży nasza droga – podążając do Jednego –Jedynego Boga.

36. Bo Dobro nie może być zamienione, jest po prostu nieograniczone i nieskończone, samo dla siebie, bez początku; dla nas wydające się mieć początek, nawet niby posiadając tego wiedzę.

37. Bo nasza wiedza nie jest tego początkiem, ale ukazuje nam początek będącego poznania dla nas.

38. Dlatego starajmy się uchwycić początek tej Wiedzy/Gnosis – wtedy

będziemy mogli szybko przejść przez wszystkie rzeczy.

39. Jest to rzeczywiście trudną rzeczą – odejść od rzeczy, do których jesteśmy przyzwyczajeni w obecnej chwili – aby skierować się do tych rzeczy, które są starożytne i zgodne z oryginalnością.

40. Bo te rzeczy, które pojawiają się – radują nas – pochłaniają nas – sprawiając w ten sposób.; że rzeczy które są nie-widoczne/nieukazujące się – ciężkie do uwierzenia, lub rzeczy których nie możemy widzieć – są trudne dla nas do uwierzenia.

41. Rzeczy które są najbardziej widoczne/zauważalne dla nas – są tylko Złem – natomiast Dobro jest ukryte lub schowane i nigdy nie ukaże się samo dla naszych oczu – bo nie ma ani Formy ani Figury.

42. Z tego to powodu – jest podobne samo do Siebie, i zupełnie niepodobne/inne od wszystkiego innego. Dlatego jest niemożliwe aby coś co jest niematerialne mogło być zrobione – poznane – lub ukazujące się dla Ciała.

43. To jest właśnie różnicą między podobnym i niepodobnym. I to co jest niepodobne chce zawsze – coś co jest podobne do siebie.

44. Bo Jedność jest Początkiem i Korzeniem wszystkiego co istnieje – będąc Korzeniem i Początkiem.

45. Nic nie może istnieć bez tego Początku, ale Początek nie jest od niczego – ale od Siebie. Bo jest Początkiem wszystkich innych rzeczy.

46. Dlatego zauważywszy to widzimy – że to nie jest od innego początku.

47. Jedność dlatego będąc Początkiem, zawiera każdą liczbę; ale Sama w Sobie nie zawiera żadnej – i poczęła każdą liczbę; natomiast Sama nie powstała z żadnej liczby.

48. Wszystko co jest stworzone (albo zrobione), jest niedoskonałe i może być podzielone, powiększone, zmniejszone.

49. Ale dla doskonałego – żadna z tych rzeczy nie może zaistnieć.

50. I to, które się powiększa, jest powiększone przez Jedność, ale jest skonsumowane i znikające przez słabość, nie będąc w stanie otrzymać Jedności.

51. To wyobrażenie Boskie które opisuje ci – o Tat – robię to tak jak potrafię. Jeżeli to sumiennie rozważysz, i ujrzysz ten widok Oczami Umysłu, usłyszysz, uwierzysz mi, mój Synu, na pewno znajdziesz drogę do rzeczy powyższych, lub raczej ten Obraz/Wyobrażenie samo poprowadzi cię.

52. Ale ten widok lub urok, ma swoje szczególne i właściwe właściwości – dla tych co są w stanie to widzieć, utrzymując to, odpierają ciosy i przyciągają do siebie; tak jak niektórzy czasami mówią – przyciąga jak magnes do żelaza.

Koniec Księgi Dwunastej

Hermes Trismegistos

Komentarzy nie ma.